
Ishte nje coban dhe jetonte ne mal me bagtine, dimer vere atje rrinte ai. Vinin fshataret te merrnin qumesht te ky, dhe ky kishte nje menyre te cuditshme tu a peshonte qumshtin. E nxirrte ate veglen e burrit dhe e vendoste ne te koven me qumesht dhe ua tregonte fshatarve se sa kishin. E mire jeta vazhdon dhe nje dite prej ditesh nje nga fshataret ish semure dhe dergoj gruan te merrte qumesht.
ajo kur e pa se si ky peshonte qumshtin u habit dhe i thote cobanit, a me peshon edhe mua nje here.. Cobani i thote po nuk se si te peshoj se si te fus ne kove une ty.
Ta tregoj une se si i thote ajo, ja ketu poshte fute ate dhe me ngri lart . E mire u tha e u be se kish bere ndonjehere ate lloj peshimi cobni po i peqeu shume domosdo. E keshtu vazhdoj kjo pune per disa kohe dhe sa here qe vinte ajo gruaja Conani kenaqej me te peshuar ate.
Mirpo nje dite vuri sa po peshonte qumshtin ne nje kove nuk po e mbante dot koven me qumesht he i thote ai qe po blinte qumesht ne ate moment, nuk po te punon ,,,, jo me duket i thote cobani ma ka prishur kandarin ajo gruaja e spo me punon me.
![big ok [bigok]](http://www.nastradini.org/Forumi/Smileys/default/bigok.gif)