(*Tė dua nga mesi i zemrės*)
Tė dua sepse mė pėlqen, Tė dashuroj sepse mė dashuron, Tė puthi sepse mė lejon, Tė kujtoj sepse nė zemėr mė qėndron. Tė dua mė shumė se gjithėēka, Edhe mė shumė se vetvetėn, Me shikimin e parė, Mė ke hyrė nė zemėr.Tė dua ashtu si je, Pa qenė e maskeruar, Mė pėlqen aroma jote, Qė e ndiej kur mė qėndron pran....
Vuajtje dhe merzi, lot e vetem lot , e kujtoj e dashur, ndarjen sikur sot, e kujtoj ate dite, diten e veshtire, kur me thae zemer, mua Lamtumire, kur ne syte e mi, loti te me pikoj, dije se ne zemren tende, me nuk ekzistoj, ne qastin e fundit, kur vdekja ka ardhe, do te pres e dashur me fustan te bardhe, nese une per ty , ne rini e dhash jeten, do te me mbetet mbrese, qe se kuptova te verteten.
Do te dua shume edhe ne ate bote, sdo te jem i lumtur por do te qaj me lote, do te vuaj me zemer edhe ne ahiret, se bota tjeter te gjitheve do na pret, nese e kupton nje dite vuajtjen qe kisha per ty, do te kuptosh se te kam dashur dhe te dua perseri, te dua te thash nga zemra askush te mos na ndaje...
Tani pa ty une mbeta, me lot ne sy te qaje dhe zemren ta dhurova per ty nuk mu dhimb fare sepse te deshta shum , se ishe nje femer Qe une U'hamenda Fare per ty. Per ty jetova zemren ne zjarr e hodha, por ti me ike pa meshire, duke te kerkuar kurr nuk u lodha, nje lot per ty me mbeti ne zemren time kujtim, per ty shpirti me treti (ku je o shpirti im)... (**spo munem me e gjetė**)
