Dëgjoja këmbanat dhe blegerimat e deleve , ato vinin nga shpati!
Deshëroja te ti shof por nuk i pashë ,errësira mi morri sytë !
Mendova se je dikund ne mes te tufes ? por jo!!
shpresova se do te gjej te ahu ? Erdha e të kerkova !!
dëshëroja te Të kisha pran meje të pëshpërisja ngadal TE DUA,sikur dikur ti me thoje, e zemra ime ndjente knaqsin e e shpirtit tend, kur me ledhatuje me ato duar te bukura princeze qe ma zgjatnin jeten!.
Por u treten ato knaqsi , e mbeten vetem kujtime renqethse ne memorin tim.
Oj perendi vallë pse kesht ndodhë mua të shkretit ?
Te ahu I vjeter gjeta shamin tende, mu te foleja jonë ,aty ku ma fale dashurin qe se kishaa kurrë më pare,e ku me the se do te ishe vetem e vetem e imja e e askujt tjeter , me puthe me rrefeve tregime te bukura dashurije , afer kroit te bukur ku gurgullimat e tij dhe zeri bilbilit me fuseshin ne gjum te thell e koka ime ishte e mbeshtetur ne gjoksin tend , atë botë zilin ma kishte vetë djelli !.
E tash? I fas varrit tend ! E ledhatoj por ai nuk me pergjegjet ,me pergjegjen yjet ata me thon se ti je vet jeta ti je pjes e qenies time!
Shpati levizte sikur donte te me thonte diqka per ty ,e erresira ulurinte nje emer ngadhnjimtar e te njohur ,qe vinte me mantelin valevites te eres ,e thuaj se dilte nga rerat e lëvizshëme te kujtimit tim.
Hëna ate natë nuk shendriti pash lotet ne syt e saj ,e yjet që më flisnin shumë per ty pushuan , Ishin te penduar pse nuk me zgjuan nga gjumi I rende ate nate vere , qjelli u terrua dhe filloi te lotonte! Qante edhe kroi!
E ahu thahej nga vaji im.!
Ata më ngushllonin por kot, zemra ime pikonte gjak vuante !
Oh zhurmat zhurmat më afrohen, deleve vien nga shpeti nuhas erene tyre .
e Tani ne ket drit hene do ti shkruaj disa rreshta,e le te mbesin fjalet e fundit qe I them ,dua te ju tregoj se une po vdes nga malli ! Ti Hënë , e ju yjet do të deshmojnë se une po vdes per dashurin time pop o sonte dua te vdes por mos harroni se dua te varrosem pran ketij varri(ja mu këtu) se paku te kënaq shpirtin tim ne boten e amshushme….