Me mungon gjithecka, duke filluar nga shtepia ime private, zhurma e valeve
te detit ne netet verore, perendimi i diellit, daljet shetitje ne parrk, farat e luleve
te diellit qe mbaj mend na i jepte xhaxhi andoni me kausha kur venim dhe i blinim, po ashtu
akulloret e famshme qe kishin perdite te njejten shije por qe na shijonin aq shume. Sa femijeri te bukur
qe kemi kaluar ne ate Shqiperi te zuhrmshme, pa regull dhe pa qetesi
dhe perseri kam nostalgji.
E dua Shqiperine, e dua Vloren, e dua detin, dua njerzit, dua kohen dhe jeten atje!
